Feb 18 2014

De dader is dichterbij dan je denkt

De daders in Frozen Kids, de film die gaat over slachtoffers van seksueel misbruik, zijn dichterbij dan je zou denken. Bij de 8 mannen in de film waren het de buurman, de moeder, de stiefbroer, de oom, de groepsgenoot, de huisvriend, de werkgever en slechts 1 onbekende oudere jongen.

Dat lijkt haaks te staan op de huidige maatschappelijke onrust rondom de huisvesting van de voor zedendelicten veroordeelde  Benno L. Omdat bekend werd ( februari 2014) dat hij in Leiden zou gaan wonen werd er voor de deur van zijn flat door een grote groep verontruste ouders en andere buurtbewoners heftig gedemonstreerd. De bewoners zien hem als het grote gevaar voor hun kinderen. Hij moet dus weg …

Maar een goede vraag is wel waar het gevaar voor misbruik van kinderen het grootst is? Is dat een reeds veroordeelde dader of komt het grootste gevaar uit een andere hoek? Uit onderzoek blijkt, – de slachtoffers in docu Frozen Kids lijken dat met hun verhalen te onderstrepen – dat meestentijds de dader van seksueel geweld in de eigen sociale kring gevonden wordt (gezin, familie, buurtgenoten, school enzovoort). En dat zegt dus ook dat daders hun slachtoffers in hun sociale kring zoeken en, helaas … , kunnen vinden.

Een andere vraag is hoe het komt dat kinderen zich in de val van misbruik laten lokken. Immers van nature vertrouwt een kind niet elke wildvreemde die het ontmoet. Kinderen worden kwetsbaar als een onbekende aardig doet en gedurende een langere periode een vertrouwensband met het kind opbouwt. Dat is de weg die onbekenden ten overstaan van kinderen moeten afleggen voordat ze de grens naar seksueel misbruik over gaan (bij acute verkrachting verloopt dit uiteraard anders).  Kinderen die volwassenen blindelings vertrouwen zijn dus kinderen die al een langer durende bestaande relatie met de (mogelijke) dader hebben. Als kind van …, als nichtje, als neefje, als buurkind, als werknemer, als leerling, of als coachee in een sportteam et cetera. Dat is de werkelijkheid.

Ook lijkt het gezin van herkomst een rol te spelen waarom het ene kind juist wel slachtoffer wordt en het andere niet. Veiligheid, warmte en vertrouwen in de huiselijke sfeer maakt een kind minder kwetsbaar. Kinderen die uit onveilige gezinnen komen lijken eerder slachtoffer te worden.

Als maker van de documentaire Frozen Kids heb ik in de researchfase talloze horror verhalen gehoord. De meeste getuigenissen hebben de film niet gehaald omdat de slachtoffers uiteindelijk te angstig waren („verboden over te praten anders …”)  of te ziek. Versleten en kapotgegaan aan het seksueel geweld dat ze als kind meemaakten. Seksueel misbruik gepleegd door een bekende van hen. Zij werden „ontmaagd” /verkracht in hun „veilige” gezinsomgeving, hun school, hun sportvereniging of logeervakantie.

Ook nu weer, in het geval van Benno L, wijzen verontruste buurtbewoners naar de dader. Maar wordt het niet eens tijd dat bijvoorbeeld gezinnen ook eens aan zelfonderzoek gaan doen: hoe veilig is mijn gezin en ons sociaal netwerk voor ons kind? Praten we wel met ons kind? Wat schuilt er achter gedrag dat opeens veranderd is? Waarom gaat het slechter op school?Kortom meer aandacht voor het eigen kind lijkt mij niet verkeerd. De verhalen van Frozen Kids bewijzen waarom het keiharde noodzaak is om aan zelfonderzoek te doen. Want de dader is dichterbij dan je denkt …

Cees Franke.

Maker van de documentaire Frozen Kids (2012). Zie op de homepage de trailer van de docu. De film, waarin je meemaakt wat de impact op een mensenleven is (90 minuten op DVD), kun je hier bestellen.

 

Share

Alibi3col theme by Themocracy